“UHAINEN GAINETIK,GURE HERRIAREN ARNASA"
Duela 25 urte piztu zen mikrofono bat Bidasoaren ertzean. Ez zen oharkabean pasatu, nahiz eta orduan inork ez jakin zenbat markatuko zuen gure egunerokoa. Klik xume hartan, herri baten ahotsa hasi zen bere lekua egiten. Ordutik, Antxeta Irratia gurekin hazi da, gurekin zahartu, eta gurekin jarraitu du, egunak eta urteak joan ahala.
Irunen, Hondarribian eta Hendaiako kaleetan, askotan ez gara konturatzen zenbat lagundu digun irrati honek gure burua ulertzen. Gure hizkera, gure keinuak, gure poz txikiak eta gure amorru isilak… denak jaso ditu, epaitu gabe, presarik gabe, gertutasun horrekin bakarrik lortzen den samurtasunez.
25 urte hauetan, Antxeta izan da goizeko lehen kafearekin pizten den ahots laguna; arratsaldeko lanpetan arnasa hartzeko tartea; eta gau isilean, herri baten oroitzapenak gordetzen dituen kutxa. Baina batez ere, pertsonak izan dira Antxetaren benetako indarra: mikrofonoaren aurrean jarri direnak, eta beste aldean, isilik baina leial, entzun dutenak.
Irrati batek ez du ezer balio entzulerik gabe, eta entzuleek ez dute ezer balio entzuten ez duten ahotsik gabe. Lotura horretan sortu da magia. Eta magia horrek iraun du, urteak joan arren, teknologia aldatu arren, ohiturak eraldatu arren.
Horregatik hunkitzen gaitu gaur. Ez delako irrati baten urtebetetzea soilik. Gure komunitatearen taupada bat ospatzen ari garelako. Eta taupada horrek, 25 urte igaro arren, oraindik ere badu lehen egunean zuen indar eta xamurtasun bera.
Antxeta ez da uhainetan bakarrik bizi. Gure artean bizi da: gure auzoetako elkarrizketetan, gure kultur ekitaldietan, gure egunerokoan. Antxeta gara gu.
